Verslag internationaal zomerkamp 2004, Zweden

Verslag van het 21e Internationaal Maltezerkamp voor gehandicapte jongeren in Gothenburg, Zweden

Vrijdag 2 juli zijn wij met 12 gasten (in meer of mindere mate lichamelijk gehandicapt) en 15 begeleiders richting het Internationaal Maltezer Jongeren Gehandicaptenkamp in Zweden vertrokken. Stipt op tijd. Een hele prestatie in vergelijking met andere jaren! Een enkele begeleider vraagt zich dan ook af of dit een slecht voorteken is.

 Gezien de grote afstand tot Gothenburg, onze eindbestemming, hebben we de reis over twee dagen uitgespreid en maken wij een stop in het noorden van Duitsland. De sfeer in de bus zit er snel in. Nog voor we de grens met Duitsland over zijn heeft de eerste polonaise op ‘Heb je even voor mij’ van Frans Bauer al plaats gevonden. Een bingo, quiz en meezingers zorgen voor nog meer plezier onderweg.

Na overnachting in Rostock zetten wij de reis voort met een twee uur durende boottocht naar Gedser (Denemarken). Wel lekker om even niet in een busstoel te hoeven zitten. Na via de Oresundbrug Zweden binnen te zijn gereden wordt de overige reistijd met een videofilm gedood. De schoonheid van het Zweedse landschap gaat op dat moment dan ook aan velen van ons voorbij.

Tegen zevenen komen wij zaterdag op onze eindbestemming aan, een militaire basis aan het water aan de rand van Gothenburg. Dit ziet er goed uit! Na een korte inspectie van de slaapplaatsen (grote slaapzaal voor de heren en een apart kamertje voor de Nederlandse dames) kunnen wij bij het eten aanschuiven. Dan volgt de eerste van vele disco’s. De aftrap tot een geweldig kamp is gegeven!

 Gedurende de week hebben de Zweden een zeer gevarieerd programma voor ons in petto. Na wakker te zijn ‘geschud’ op de tonen van Carmina Burana (enige Nederlandse inmenging hierin valt niet uit te sluiten) kan de dag beginnen. De vlaggenparade bij de officiële opening op zondag wordt opgeluisterd door de plaatselijke jeugdharmonie met majorettes. Tijdens de openingsceremonie valt goed op hoeveel landen met hun gasten en helpers (ongeveer 300) er aanwezig zijn! Internationaal plezier en vriendschappen kunnen niet uitblijven.

Deze eerste officiële kampavond mag Nederland met Frankrijk de aftrap van de landenpresentaties geven. De voor de gelegenheid oranje getooide hoek van de hoofdtent weet velen naar onze Nederlandse stand te lokken. De door onze gasten gemaakte tompoezen en het koekhappen zijn (wederom) enorm in trek.

De daaropvolgende dagen zitten vol leuke activiteiten. Op maandag brengt het gehele kamp een bezoek aan het pretpark Liseberg. De hulpvaardigheid van het personeel richting onze gasten is opvallend. Later horen wij dat er vanuit het pretpark extra personeel is ingezet vanwege onze komst. Geweldig! Dinsdag maken onze gasten tijdens integratiespelen verder kennis met gasten uit andere landen. De ontstane gesprekken kunnen tijdens een ferrytocht tussen de eilandjes voor de kust worden voortgezet. Een van de hoogtepunten tijdens de week is het optreden van de ‘Handsome Brothers’. Deze coverband weet binnen enkele minuten iedereen de dansvloer op te krijgen en laat Ammer, een van onze gasten, een uitgebreide gitaarsolo spelen!

Woensdag en donderdag kunnen de gasten uit diverse workshops en excursies kiezen. Zo worden er juwelen gemaakt, wordt er Zweeds gekookt, paard gereden, graffiti gespoten, gekanood, gezeild, door Gothenburg gereden en gewandeld. Voor ieder wat wils! Dankzij de oranje petten en Holland key-cords traceer je de Nederlanders snel.

En dan breekt de laatste dag alweer aan. Traditiegetrouw staat de Christopher Cup, een croquetspel, op het programma. Hier maakt Sjoerd ons Nederlands streven, te weten de Duitsers verslaan, waar. Voor de afsluitende avond moet ieder land een opgegeven historische gebeurtenis uitbeelden. Nederland geeft met haar vertolking van de ‘Big Bang’ op muziek van de Carmina Burana het startsein voor een wervelende slotavond. De laatste disco gaat dan ook tot ver in de kleine uurtjes door.

 Zaterdag is de afscheidsdag alweer daar. Nog voordat de Nederlandse équipe weer op de been is, zijn de eerste landen al vertrokken. Na, in sommige gevallen emotioneel, afscheid stappen ook wij moe maar voldaan weer in de bus richting het thuisfront.

Zo terugkijkend is er van een slecht voorteken zeker geen sprake geweest!

Marie – Pauline van Voorst tot Voorst
chef d’équipe

© Copyright Orde van Malta,  Associatie Nederland