Het Nationaal Kamp 2000 was een groot succes; de combinatie van gezellige gasten, enthousiaste leiding met leuke activiteiten onder een merendeels strakblauwe hemel maakte dit kamp tot een onvergetelijke ervaring.

Op de 19e kwamen we aan op de Imminkhoeve, al spoedig gevolgd door onze gasten. Nadat iedereen z'n koffer had uitgepakt werd de rest van de dag besteed aan het kennismaken met elkaar.

's Avonds was er een lampionnentocht; deze werd enigszins korter dan gepland vanwege een betreurenswaardige neerwaartse verplaatsing van hemelwater, een van de weinige buien van deze week. Onder het overkapte terras met lampionlicht werd de kennismaking voortgezet terwijl het zachtjes doorregende.

De volgende ochtend brachten we de gasten ontbijt op bed. Na dit rustige begin van de dag werd het tijd voor actie die we vonden op de braderie annex kermis in Luttenberg. Duidelijk dé plek waar het gebeurde: een moordende competitie volgde, waarbij we in groepjes gipsen honden telden, keukengereedschap benoemden en glimpen probeerden op te vangen van het befaamde zwientje tikken.

Na borrel en diner doften we ons op en liepen naar Zaal Dijk voor een disco-avond. De dansvloer was van ons en er werd tot laat uitbundig gerold/gedanst. Niet te stuiten stortten we ons daags daarna in een heuse Olympiade. In twee kampen streden we verbeten om de eerste prijs. In de rolstoelrace die volgde sneuvelden vele eieren, hetzij op het ingewikkelde parcours, hetzij in het haar van de tegenstander. Onder de borrel werd de eenheid van de groep evenwel weer hersteld en was er de prijsuitreiking. De hoeveelheid prijzen was dit jaar van een dermate overstelpende hoeveelheid dat het nogal wat inventiviteit kostte om prijzenswaardige gelegenheden te creëren. Daarna een heerlijke barbecue.

De 22ste vertrokken we al vroeg naar Emmen, voor een bezoek aan het Noorder Dierenpark. Er werd bij voortduring en luidkeels gezongen. De "Juffrouw Toos medley" was vanaf dag een dé kamphit en werd dan ook het vaakst herhaald. In Emmen was erg veel te zien, een geweldige dag! Na terugkomst geen avondactiviteit, om wat bij te komen, na te praten, kaarten te sturen aan het thuisfront etc.

's Anderendaags werd aan het ontbijt de mysterieuze verrassingsactiviteit van die ochtend bekend gemaakt, veel spectaculairder dan waarop was gerekend: zweefvliegen! Het was een prachtige dag, erg helder en prima vliegweer. Eén voor één kozen de gasten het luchtruim terwijl de rest van de groep al picknickend in het zonnetje lag. Na terugkeer even borrelen en daarna snel aan de slag voor de voorbereiding van het gemaskerd Diner van de Mensheid. De tijd werd goed besteed en iedereen verscheen volstrekt onherkenbaar aan tafel; een overtuigende prins Bernhard, terwijl eenieder werd schokt met een schaamteloze interpretatie van Madonna.

Een ingetogen vertolking van de H. Maagd gaf de dis alsnog een waardig aanzien. Ook Heidi uit de bergen en Monica Lewinsky brandden zich op veler netvlies. Memorabel!

Na zo'n avond was een minder vermoeiende ochtendactiviteit geboden; de markt en het bloemencorso te Raalte, gevolgd door een avond rust om krachten te verzamelen voor de volgende dag.

Vrijdagochtend verschenen de mannen onberispelijk aan het ontbijt, hetgeen van de vrouwen bepaald niet gezegd kon worden: deze waren met ongekamde haren en volstrekt onbeschilderd aan tafel gekomen. Voor het sterke geslacht wachtte namelijk een bezoek aan de Imminkhoeveschoonheidssalon, terwijl de mannen vertrokken om in de vrije natuur de jacht op de wilde forel te openen.

Na een hele ochtend vissen gingen we met niet minder dan drie forellen naar huis. Een fraai tableau!

Na een gezamenlijke lunch ging tegen drieën pastoor Tuijn ons voor in een Dienst. Er werden drie verhalen uit de Bijbel uitgebeeld en we hebben samen een aantal liederen gezongen, waarna we voor onze speciale intenties kaarsen hebben opgestoken. Al met al een indrukwekkend gebeuren, dat her en der de nodige emoties losmaakte.

Even rusten en vervolgens vlot gegeten, waarbij ook de gevangen forellen werden geserveerd. Daarna werd er druk voorbereid voor de bonte avond, als vanouds muzikaal opgeluisterd door het fabuleuze orgelspel van van een van de gasten, die al de gehele week vele activiteiten had verlevendigd met haar georgel. Voor de gelegenheid had ze zich zelfs verkleed als juffrouw Toos, in welke hoedanigheid zij diverse intermezzi verzorgde.

Het werd een fantastische avond met een quiz, conferences, liedjes en wat al niet meer. Het was geweldig om te zien wat de gasten in korte tijd aan wereldacts in elkaar hadden weten te zetten. Daarna was er een drive-in disco waarop iedereen met de voetjes/wie1tjes van de vloer ging. Het was behoorlijk laat toen we het kussen raakten.

De volgende ochtend niettemin op tijd opgestaan; de laatste dag alweer! Weemoedig , maar daarom niet minder snel de koffers van de gasten gepakt en schoven we aan voor het Laatste Ochtendmaal, opgevrolijkt door voortdurend "roept-U-maar-orgelspel". Kort daarop vertrokken de eerste gasten, veelal in tranen.

In deze week waren we toch sterk naar elkaar toegegroeid en het was moeilijk elkaar nu weer te moeten laten gaan. Een leuke groep, gasten en leiding gemengd tot één, en samen hadden we er een heel mooie week van gemaakt.

Na vertrek van de laatste gast hebben we de Imminkhoeve weer een toonbare aanblik gegeven en in een lokale uitspanning nog een uitsmijter gegeten, waarna ook de leiding afscheid van elkaar moest nemen. Snel naar huis om eindelijk aan de vermoeidheid toe te geven na een kamp waarop we met vreugde en tevredenheid mogen terugkijken.